Levante

30 mei: Als ik op wacht kom zijn we al in de buurt van Gibraltar. We zoeken een geschikte ankerplek en sturen daaropaan.

Het knaagt een beetje aan me om voor anker te gaan en het gunstige getij af te wachten. Kan dat niet anders? Ik bestudeer de wind- en getijde gegevens en kies ervoor om het getij te nemen zoals het nu is. (Zoals ik gewend ben van de grote vaart.) Door dicht langs de kust te varen vermijden we de hoofdstroom. Op dit moment is de wind maar een knoop of 10 mee. De Levante zal spoedig opsteken en daar verandering in brengen. We hebben stroom tegen en wind mee, dat betekent een steile korte golfslag. Gelukkig zitten we aan het begin van de Levante en zullen de golven straks opbouwen. Het plan werkt, de stroom beperkt zich tot 2 soms 3 knoop tegen. De Levante steekt op en wakkert aan tot zo’n 30 knopen.

We varen met 7 à 8 knopen tegen de stroom in door de straat van Gibraltar. Tegemoetkomende plezierjachten, die het tij mee hebben, zie je zwaar stampen tegen de wind in. Ik weet nu van iedere tegenligger hoe zijn kiel eruitziet…. Als we ter hoogte van Tarifa zijn komt er een DSC-noodoproep binnen. Het blijkt om de ‘Marocco Star’ te gaan, een passagiers-/ Ro-Ro schip te gaan van 152m. Er is brand aan boord en wordt evacuatie verzocht. Kippenvel. Het schip ligt voor de Marokkaanse kust en de afstand is te groot om de SAR activiteiten te kunnen volgen.

Eenmaal uit het bereik van de Levante neemt de wind, zoals verwacht af. Pas morgen rond de middag is de wind weer gunstig. Ik speur op de Navily-app naar een geschikte ankerplek in de buurt en kom de haven van Barbate tegen. Ligplaats voor Vita Nova reserveren kosten €19.99 per nacht, water en elektra inclusief, staat er vermeld. Klopt dat? Kan dat echt? Op Terschelling betaalde ik al een stuk meer voor mijn 6,5m ’Ursa Minor’. Nog een keer controleren, ja het staat er echt. Laten we het proberen. Via de app een reservering verstuurd voor één nacht. Afwachten… Binnen een uur heb ik na wat berichtjes heen en weer de bevestiging binnen. Even na drie uur in de middag lopen we de haven binnen. Best spannend, ik heb dan wel geoefend met manoeuvreren, maar dit is de eerste keer dat ik dat ik het in de praktijk ga brengen. Behoedzaam draai ik de haven in en volg de aanwijzingen van de havendienst waar ik mag aanleggen. Een dubbele box met langs steigers is voor ons vrij. Ik zet het roer vast in de middenstand en draai het schip, uitsluitend op de twee motoren, achteruit de box in. Het gaat prima. Even later liggen we vast en ga ik naar het havenkantoor. De ligplaats is toch iets duurder dan dat de app aan gaf. € 20.99 per nacht! Dit is een haven om te onthouden.

Als ik weer terugga naar de Middellandse Zee kan ik hier goedkoop het juiste moment afwachten om de straat van Gibraltar door te gaan. Het sanitair is eenvoudig maar schoon en het drinkwater smaakt goed, tijd om de tank te vullen. Ook de wasmachine en droger in de haven komen goed van pas. Dat scheelt weer tijd in de volgende haven. Na het eten ga ik samen met Rinus wat drinken aan de boulevard. Rik, redacteur van ‘het kreupeltje’ is blij dat hij rustig de laatste hand kan leggen aan het clubblad van de vereniging.

31 Mei: De dag begint rustig, de was die we gisteren uit de droger haalde was nog niet goed gedroogd. Vanmorgen kan die aan de waslijn worden gehangen. De vers broodvoorraad is wat aan de krappe kant dus stap ik op de fiets naar een supermarkt. Ik neem op verzoek ook nog wat nootjes en snoepgoed mee. Terug aan boord is de was al droog genoeg. Van enige wind is in de haven niets te merken. Toch ga ik net na de middag het havengeld betalen om daarna te vertrekken. We maken los en draaien in de richting van de uitgang. Aan het einde van de steiger begint een havenboot een jacht weg te slepen, op een tiental meters voor ons. Handig, hadden ze niet even kunnen wachten tot we langs waren? Ik leg het schip stil en kruip daarna achter de sleep aan totdat er voldoende ruimte is om erlangs te gaan.
Eenmaal buiten lijkt de wind tegen te vallen. In de verte zijn wel schuimkoppen te zien, de wind is er dus wel. We varen een stuk in richting van de wind. Zodra er voldoende wind is draaien we tegen de wind in en hijsen we het grootzeil. De wind lijkt weer weg te zijn. Vreemd. We vallen af en zodra we weer op de plek zijn waar we tegen de wind in draaiden is de wind terug. 12 knopen windverschil over een afstand van 250m, bizar. We zetten koers naar Faro en volgen zoveel mogelijk de kustlijn van 20 m diepte, de geadviseerde route om Orka’s te vermijden. Na een uur zeilen nam de wind langzaam toe tot 30 Knopen. Hoog tijd om een rif te zetten, of beter nog twee riffen. De zeilen staan goed en wel en het lijkt of de wind weer minder wordt. Het effect van de Levante is duidelijk merkbaar en maakt de wind onvoorspelbaar. Als ik op wacht ben zijn de riffen er al lang weer uit. Tegen een uur of elf loopt de windmeter weer op en komt regelmatig tussen de 20 en maximaal 27 knopen. Ik bereid me voor om er weer een rif in te zetten en draai alvast het tweede rif in de fok. Ik besluit te wachten op Rik die zo de wacht overneemt. Tegen de tijd dat ik Rik ga wekken is de harde wind alweer voorbij. Raar weer hier!