Mistral

11 Juli om 8.00u ga ik anker op. Het is windstil als ik de baai uitvaar. Ik had er al rekening mee gehouden dat het eerste uur op de motor moet. Daarna zal de wind toe nemen. Ik wordt niet blij van een nieuwe blik op de weersverwachting. De wind laat het afweten. Ik moet voor morgenavond op mijn bestemming zijn. Daarna loop ik de kans om in een mistral te komen.

12 goede nacht storm waarschuwing: hevig onweer met zware windstoten mijn huidige koers is de minst ongunstige. Maar ik zal een deel voor mijn kiezen krijgen. Het schip maak ik klaar voor zwaar weer. Grootzeil gestreken en in de huik, fok een extra slag ingerold, losse spullen naar binnen en reddingsvest en life-line paraat. Ik zeil alleen op code d verder. De normale windverwachting is 4 Bft. Ik neem me voor dat ik de code D inrol zodra de wind daarboven komt. Dan wordt het tijd om verder op de motoren te gaan.

De meteoapp staat continue open zodat ik het onweer en vooral de velden met de meeste blikseminslagen life kan volgen. Het gaat lang goed totdat ik tussen twee inslag velden terecht kwam. Zeil inrollen en 90 graden naar stuurboord koers veranderen. Ook de wind veranderde en ik voer tegen wind en golven in. Na een klein uur, denk ik, was het verstandig om juist weer terug  te varen. Dus rechtsomkeer 180 graden de andere kant op. En ja hoor, de wind en golven draaiden mee. Het resultaat was dat er hele puntige golven ontstonden die uit verschillende richtingen kwamen. Voor het eerst zijn er spullen door de kajuit geslingerd, maar mijn plantje bleef staan.  Ik ben tijdens het heen en weer varen niets opgeschoten mee heb wel veilig het onweersfront laten passeren. Er is geen klap dicht bij mijn schip gekomen. De rest van de route heb ik op de motor afgelegd. De wind en golven werden langzaam minder en ik ben vlak bij de haven van Carnon voor anker gegaan. Het was een zware tocht maar alles beter dan tegen de Mistral op boxen.

13 juli. Ik ben te vroeg voor mijn gereserveerde ligplaats in La Grande Motte. Voor de kust ankeren met een opkomende Mistral is geen optie. Gelukkig kan ik eerder in La Grande Motte terecht. Met het achterschip naar de kade kan ik de nieuwe loopplank uitproberen. Hij voldoet gelukkig.

De havenmeester vertelt me dat er morgen een vuurwerkshow is. “Ter gelegenheid van wat?” vraag ik. “Oh, lang geleden hebben we op die dag onze koning onthoofd” is het antwoord. Stom ik had het kunnen weten, 14 juli de Franse nationale feestdag, viering van de revolutie.
De extra dagen in de haven komen me goed uit. Ik kan nu wat spullen bestellen met een levertijd.

Het geplande bezoek aan Nederland, de reden dat ik hier heb gereserveerd, voorloopt voorspoedig. Terug in la grande Motte steekt de Mistral weer op. Niet handig als je naar een andere haven moet omdat er gasten aan boord komen.

27 juli. Mijn planning is om een nacht in de buitenhaven te ankeren en dan door te varen naar Martigues waar ik een ligplaats heb gereserveerd. In de buitenhaven aangekomen laat de meteoapp zien dat er morgen veel meer wind in de jachthaven staat dan vandaag. Als er plaats is doe ik er verstandig aan om vandaag door te varen naar de jachthaven. In gebrekkig Engels krijg ik telefonisch een ligplaats aangewezen en ik vaar door het kanaal naar de jachthaven. Over het kanaal is een spoorbrug met een doorvaarhoogte van 21 meter. Mijnschip is 20,2 meter hoog, dat moet dus passen. Het blijft spannend, pas als je onder de brug bent kun je zien of het past.

Aan gekomen in de haven blijkt de aangewezen plaats half zo groot als dat ik nodig heb en van hulp vanuit de haven is geen sprake. Aan een andere steiger zie ik een plek met genoeg ruimte. Ik ga aanleggen aan lagerwal en krijg gelukkig hulp van mensen op de steiger. Eenmaal afgemeerd blijkt dat er in de haven helemaal geen havenkantoor is en dat alles geregeld wordt vanuit een havenpost 4 Km verderop. De volgende dag biedt mijnoverbuurman aan om mij naar het havenkantoor te brengen. Graag! Ook fijn om iemand die Frans spreekt mee te hebben. Ik mag gelukkig tot woensdag blijven liggen op deze ligplaats. Met de harde wind in de haven is verkassen niet verantwoord. Op een onbewaakt ogenblik, als ik naar binnen ga, waait een kussen uit de kuip en besluit te gaan zwemmen.  

Als ik terug in de kuip ben is het kussen al niet meer te zien. Rekening houdend met de wind en de stroming ga ik aan de andere kant van het kanaal de walkant afzoeken. Gelukkig met succes, ruim 700 m verder vind ik hem, drijfnat van het zoute water, terug. Dat wordt een hele tour om het zout eruit te krijgen en het schuim weer te drogen.

29 juli. René en Richard

Ons zeilavontuur begint in Martigues. Daar stap ik (Richard) met René bij Petra aan boord. Onze gezamenlijke geschiedenis gaat meer dan 50 jaar terug, toen we nog bij de zeeverkenners in Amsterdam zaten. Na een lange periode van stilte zijn we een paar jaar geleden weer met elkaar in contact gekomen en is het idee voor deze reis ontstaan. Het is een feestje geworden van oude herinneringen ophalen en nieuwe herinneringen maken.

Op woensdag hebben we eerst een dagreis gemaakt naar La Ciotat om aan het schip te wennen. De volgende dag zijn we in de middag begonnen aan een oversteek naar Calvi op Corsica om zo min mogelijk last te hebben van de Mistral. Begin van de avond zagen we een groep dolfijnen die ruim een kwartier met ons mee zijn gezwommen en werden wij getrakteerd op een fantastisch schouwspel van springen en buitelen in het heldere water. Daarna waaiden we met een ruime stevige wind de nacht in. Indrukwekkend om op het wijde water de zon te zien zakken. De maan kwam op en verdween later als een stukje mandarijn zo oranje weer achter de horizon. De nacht verder goed doorgekomen arriveerden we begin van de middag na 26 uur varen in een beschutte baai in de buurt van Calvi. De wind werd harder en harder. De volgende dag waaide het echt stevig door. We zijn een paar dagen in die baai blijven liggen en hebben ons vermaakt met herinneringen ophalen, tochtje per dinghy naar Calvi om het stadje te bekijken, te shoppen en proviand in te slaan, suppen en zwemmen en een wandeling aan land.

Ondertussen hebben we ons elke avond tegoed gedaan aan de heerlijke maaltijden de Petra uit de compacte kombuis kan toveren. Zij is er nog steeds een die van wanten weet en van bijna alle markten thuis is, of het nu om iets technisch, elektronisch of puur menselijk is. Ze weet er altijd wel raad mee. Petje af voor deze fantastische vrouw die vorig jaar besloot om dit schip tot haar huis te maken. Dank je Petra voor de gastvrijheid en heerlijke dagen die we bij je kunnen zijn en genieten van het vrije leven dat voor jou onderhand ‘gewoon’ is geworden.

6 Aug. Om 7 uur gaat de wekker (voor het eerst in maanden). Richard en René vliegen vandaag terug naar Nederland. Voor de gelegenheid liggen we aan een meerboei voor Calvi omdat er in de haven geen plaats is. Na het ontbijt breng ik hen met de dinghy naar de wal. Een taxi brengt hen naar de luchthaven. Het was gezellig, bedankt, goede reis terug en wellicht tot ziens.