Verandering

8 Juni: Het lijkt vanmorgen meer op de Noordzee dan de Atlantische Oceaan. Een blik op de diepte meter verraad het verschil…. Het liefst zou ik omdraaien, terug naar zon en de warmte. Helaas is er in Nederland nog zo veel te regelen.
Als Rik om een uur of half tien aan dek verschijn vertelt hij dat we vannacht weer gezelschap hebben gehad van dolfijnen. Verder is er tijdens zijn wacht niet veel gebeurd. Ook de wind laat het afweten. Ik ga ervan uit dat we de rest van deze reis steeds een motor bij hebben. Rond half elf zie ik, dwarsscheeps op afstand, een puntige zwarte vin. Onmiskenbaar een orka. Even later nog een. Het blijft bij een waarneming of negen á tien. De afstand is te groot om de richting van de beweging vast te stellen. Het lijkt geen gevaar voor ons te worden. We varen inmiddels ter hoogte van Lissabon en het valt ons op hoe weinig schepen er zijn. Op de kaart staat een enorm verkeersscheidingsstelsel, geen schip te bekennen….. Later in de middag komt ons een school dolfijnen tegemoet. Ze hebben geen interesse in ons, we gaan de verkeerde kant op. Even later ziet Rik een waterspektakel over de andere boeg. Jan van Gents duiken het water in en vangen vis uit een school die onderwater door dolfijnen zijn ingesloten. Samen smullen.

9 juni: Zoals al verwacht een dag met weinig wind en een waterig zonnetje. Af en toe heeft het zin om de fok bij te zetten. Het grootzeil zetten heeft weinig zin. De windrichting en windsterkte is te variabel. Wat nu wel kan is wassen. Stroom genoeg met een draaiende motor. Het schip beweegt rustig dus ook dat hoeft geen probleem te zijn. Gewoon proberen en opletten of alles goed waterdicht aangesloten is. De harde afvoerslang van de wasmachine lekt een paar druppels water. De harde slang is warm en daardoor wat soepeler geworden. Ik kan de slangenklemmen nu wat verder aandraaien en het lekken stopt. Een uurtje later hangt de was onder het kajuit dak te drogen.

We willen Porto, of om exact te zijn ‘Porto de Leixões’ iets ten noorden van Porto, vandaag halen. Om half vijf gaat de wind tegen staan en zetten we de tweede motor bij om voldoende snelheid te houden. De Oceaandeining is ongeveer 2m hoog. Vita Nova danst er over met af en toe een rare haal. Opletten met koken maar verder best comfortabel.

Rond 11 uur ‘s nachts zoeken we een ankerplek. Dat is nog best lastig omdat een groot deel van de haven recent uitgebaggerd is op een meter of 15 diepte. (Veilige kettinglengte is 5 x de waterdiepte = 75m. Dat is er wel, maar gebruik ik liever niet) Met wat zoeken vinden we een redelijk vlak stuk met 3 m water. Het is laag water. Bij hoogwater staat er dan 2.4m meer. We gaan achter 30m ketting ten anker en hebben daarmee net genoeg zwaairuimte tot het strand waar het snel ondieper wordt. Na het ankeren spreek ik Rinus aan op zijn houding en gedrag aan boord. Er is de laatste tijd toenemende irritatie tussen hem en vooral mij. Rinus besluit om van boord te gaan. We sluiten de dag af met de gebruikelijke ankerborrel.

10 Juni: Steeds een beetje spannend, wakker worden op een ankerplaats waar je in het donker geankerd hebt. Ligt het schip op de bedoelde plaats en voldoende vrij? Ik kan alles met ‘Ja’ beantwoorden. Het schip ligt er prima bij. Rinus heeft een vlucht geboekt voor Woensdag ochtend. Ik heb contact met Jos Mulder, hij staat op mijn reservelijst als opstapper. Mogelijk kan hij een deel van de reis mee. Even voor de middag gaan we naar de wal op zoek naar de scheepswinkel. Het is vandaag de nationale feestdag dus de kans is groot dat deze gesloten is. We lopen langs de haven en vinden geen winkel, hij zou hier ergens moeten zijn. Rondvragen leverde niets op. Streetview bracht de oplossing, we zijn de verkeerde kant opgelopen. Vlak naast het havenkantoor zit een piepklein winkeltje. Een meter of drie breed en 6 of 7 meter diep én gesloten. Morgen nog maar een keertje langs maar ik verwacht er niet veel van. Even later komt een berichtje van Jos. Hij komt komend weekend en kan mee tot begin juli. Terug aan boord direct gaan bellen met Joosten watersport in Enkhuizen. Daar kennen ze me en weten van mijn reis. Dezelfde middag krijg ik een telefoontje dat de kogeltjes voor de overloop bij de leverancier op voorraad zijn en morgen of overmorgen geleverd worden. Jippie! Als Jos ze mee kan nemen dan is dat probleem opgelost.
Op de ankerplek horen we de golven op de andere kant van de hoge kademuur stukslaan. Rik en Ik willen dat wel bekijken en gaan met de dinghy naar de wal voor een wandeling.

Even uitwaaien langs het strand en dan in een wijde boog, door het plaatsje, weer terug naar de boot. Het is een leuke wandeling maar wat staan er veel vervallen huizen. In iedere straat staan wel een of meer huizen in vervallen staat of staan al jaren leeg. Hier zie je goed dat Portugal tot de minst welvarende landen van Europa behoort.