Lissabon?

5 juni: Als ik wakker word hoor ik de pomp van de vriezer lopen, alweer! De vriezer staat inmiddels meer dan 30 uur aan en is nog maar net op een temperatuur van -6 graden. Dat schiet niet op, ik kijk naar het stroomverbruik en schrik me rot. Nog maar 43% accucapaciteit en dat terwijl ik gisteren niet eens heb gekookt!  Dat kan maar één ding betekenen, een te kort aan koelmiddel. Er blijkt Freon r404 in te zitten. Die is nog wel toegestaan maar mag alleen met gerecycled freon gevuld worden. Zucht, dat gaat hier niet lukken. De vriezer gaat uit. Terug naar de kleine mobiele vriezer dan maar. Jammer van de moeite.
Vandaag ondernemen we de laatste poging om de ontbrekende kogeltjes te krijgen. Een bedrijf kan er 91 leveren, helaas is dat niet voldoende en moet ik hen bedanken voor de moeite die ze gedaan hebben. Rik gaat op katheter-jacht en ik ga voor de gezelligheid mee. Bij de eerste de beste apotheek verwijzen ze Rik naar de plaatselijke eerstehulppost. Ze wijzen hem naar het kerkhof, maar dat vindt hij iets te vroeg…. De eerstehulppost blijkt vlakbij het kerkhof te zijn. Hij krijgt ook de naam van een verpleegster die erover kan beslissen of hij ze mag kopen. We lopen een volle wachtruimte binnen en vrijwel direct komt er een bewaker naar ons toegelopen om te vragen wat we komen doen. Rik probeert het uit te leggen en na wat heen en weer gepraat te hebben loopt hij naar achteren om iemand te roepen. Een verpleegster komt naar ons toe en Rik doet een tweede poging om een en ander uit te leggen. De verpleegster wil graag een nummer weten. Van de zorgverzekering? Nee blijkbaar een nummer van het type katheter. Dat hebben we niet en Rik geeft aan dat het een mm of drie mag zijn. Ze loopt weg en komt even later terug met de juiste katheter. Ze stopt hem bij Rik in de hand, inclusief en urineopvangzak. Rik krijgt hem zo mee, zonder betaling en zonder ook maar iets van hem genoteerd te hebben.
Nu we toch in de buurt zijn lopen we nog wat winkels af. Misschien is er wel een grotere compressorkoelbox te krijgen. We komen van alles tegen maar vinden niets. Op de terugweg halen we eten. Ik kan zowaar crème fraise krijgen, het wordt vanavond kip-kerrie.

6 juni: De dag begint, net als gisteren met een lichte sluierbewolking. En dat terwijl de zon zo hard nodig is om de accu’s weer op peil te brengen. De watertank is iets meer dan half vol. Als we zoals nu gepland is, vrijdag vertrekken willen, kan die het beste vol zijn. Rinus blijft aan boord en zal een motor laten draaien en de watermaker aanzetten. Twee vliegen in een klap zullen maar zeggen. Rik en Ik gaan boodschappen doen voor een dag of 8. Al met al een hele klus met volle winkelwagentjes bij twee supermarkten.

Aan boord is Rinus al lang en breed klaar met de watermaker zijn klus heeft 2,5 uur geduurd. Als we terugkomen is het tij gunstig, schoon oceaanwater stroomt de haven in. Tijd voor een dip en harenwassen op het achterdek. Als bonus is er warm water omdat de motor heeft gedraaid. Na het eten Ga ik me uitleven op een stuk dyneema lijn. Voor de grootschootconfiguratie heb ik nog een Soft shackle nodig. De lijn moet lang genoeg zijn om er twee te maken. Het lukt en na een uurtje liggen er twee blauwe soft shackles op tafel.  

7 Juni: Om 8 uur gaan we anker op. Net buiten de haven hijsen we de zeilen. Het is even wennen aan het nieuwe grootschootsysteem, maar het werkt. De eerste twee uur kunnen we, tegen de verwachting in redelijk zeilen.

Na de Cabo de São Vicent moet de wind mee gaan draaien volgens ‘Windy’. Inderdaad de wind draait mee, weliswaar een paar uur later en met minder windkracht dan verwacht. We hebben tijd genoeg om in Lissabon te komen, maar liever wil ik Porto halen. De noordenwind is al het hele voorjaar dominant en nu is de richting voor een paar dagen gunstig. Vanaf maandag draait de wind weer naar het noorden en blijft een aantal dagen stevig doorwaaien. Dus alles wat we nu kunnen winnen is meegenomen. We besluiten naar Porto door te varen, desnoods het hele stuk met een motor bij.