Omvaren

23 mei. Vandaag huren we een auto. Er moeten boodschappen gedaan worden voor de komende reis en de dieseltank moet worden gevuld. Naar verwachting worden het vier ritjes met diesel. De wind in de baai is toegenomen en ook de deining is hoger geworden. Voor vandaag is het geen probleem maar morgen wordt het lastiger.

Giesela en ik gaan op de fiets naar het verhuurbedrijf. Het kost ons bijna een uur voordat we de auto mee hebben. De computer blijkt niet mee te werken… De eerste rit gaat naar de vakantievilla van de moeder van Anthony. Ik heb daar in februari binnendeuren en kozijnen op maat gemaakt en geplaatst. Mijn offerte daarvoor, inclusief vliegreis en verblijfskosten, bleek een paar duizend euro lager te zijn dan de Spaanse offerte. Bovendien berekende ik massief eiken deuren en niet gefineerde deuren zoals de spanjaard. Mijn gereedschap was blijven staan en het is nu tijd om het op te halen. Anthony gaat koffie voor ons zetten en ik laat Giesela de villa zien. Ik ken er elk hoekje van maar zie het eindresultaat voor de eerste keer. Het resultaat mag er zijn. Met wat puzzelen past het gereedschap achterin de auto samen met de twee fietsen. We rijden terug naar de ankerplaats.

De vouwfietsen blijven op de kant staan en de dinghy wordt gevuld met de 3 gereedschapskisten. Giesela wil haar laatste middag aan boord genieten dus ga ik samen met Rinus diesel tanken. De gereedschapskisten blijven op het dek staan, daar zoek ik straks wel een plek voor. Eerst tanken. Een voordelige pomp is gelukkig niet ver.  Een ronde dieseljerrycans inladen, naar de wal varen, tanken, terug naar de boot en vervolgens overpompen in de dieseltank kost toch ongeveer een uur. Na de tweede ronde blijkt de al tank vol te zijn, een meevaller. Nog een ronde om ook met volle jerrycans te vertrekken. Giesela vermaakt zich in de tussentijd met een poging om vis te vangen en te zwemmen.

Alleen het zwemmen lukt, dan maar hamburgers en kip op de barbecue vanavond.
Voor de gereedschapskisten vind ik een plekje onder de kooi van Rik.

24 mei. Ik slaap niet goed, zoals verwacht is de deining behoorlijk toegenomen. Ik maak me zorgen hoe we Giesela met haar bagage droog naar de wal krijgen. Daarna de fietsen en Rik met zijn bagage weer terug aan boord.
Ruim voor de wekker ben ik wakker. Om 7 uur stappen we van een stampend schip in de hevig bewegende dinghy. Het is opletten dat hij niet onder de romp komt. Rinus gaat ook mee. Hij zal bij de steiger op Rik wachten en hem naar de boot brengen. Ik breng Giesela naar het vliegveld en neem afscheid van haar. Dan de huurauto aftanken en terug brengen. Vanaf het verhuurbedrijf is het 10 km tegenwind in terug fietsen naar de steiger. Rik en Rinus zitten aan de koffie op een terras als ik bij de dinghy aan kom. Lekker, ik doe een kopje mee. De twee fietsen in de dinghy gezet, de spullen van Rik erbij en drie personen. Het lukt niet om alles droog over te krijgen en de bewegingen zijn zo heftig dat het niet verantwoord is om de fietsen uit de Dinghy te halen en ook niet om de boot in de davids te hangen. Het was Evelien onder deze omstandigheden nooit gelukt om aan boord te komen. Het is een wijs besluit van haar om terug te gaan naar Nederland. Ik maak een extra sleeplijn aan de dinghy vast en we gaan behoedzaam anker op. Vanuit de baai varen we om het schiereiland heen de haven van Ibiza stad in. Daar is haast geen deining en kan Rik de boot stilleggen terwijl Rinus en ik de fietsen uit de dinghy halen en de dinghy ophijsen in de davids. We draaien de haven uit en zetten zeil richting Alicante. De wind zit mee en we maken goede vordering. Eindelijk geen verplichte stops meer.